Het is al weer tijd geworden om mijn laatste Hideaway in Fez te bezoeken. Ik moet in het lagere gedeelte van de medina – oude stad –  zijn en de snelste manier om hier te komen is met een taxi die om de stad heen rijdt. Het is een uitdaging om in een rammelende taxi in het hectische verkeer met een taxichauffeur die geen Engels of Frans spreekt duidelijk te maken waar ik moet zijn… gelukkig biedt een behulpzame agent uitkomst en ben ik snel bij de juiste toegangspoort van de stad. Ik duik weer in de wirwar van straatjes en vind al snel mijn eindbestemming: Palais Amani.  Met recht een Hideaway want van de buitenkant zie je niet wat hierachter verscholen ligt. Dit is een echte ‘riad’ constateer ik als er een zware houten deur acher mij dichtvalt en er een prachtige tuin voor mij opdoemt. Ik heb namelijk geleerd van mijn gids dat alleen huizen met een tuin ‘riad’ genoemd te horen te worden en huizen met een patio een ‘dar’ zijn. Wat een indrukwekkende verborgen oase is dit, een plek waar je aan de hectiek van het drukke Fez ontsnapt. Het enige dat ik hoor zijn vogeltjes die tjilpen en het geklater van de fontein!

Ik word zeer gastvrij ontvangen en na het invullen van het papierwerk en een verfrissend glaasje muntthee naar mijn kamer gebracht.  Prachtige authentieke details sieren niet alleen mijn luxe kamer maar ook de ruime, statige gangen. De stijl is ietwat anders dan ik eerder heb gezien in Fez en dat blijkt ook te kloppen, bevestigt eigenaresse Jemima. De stijl van dit gebouw is namelijk Art Deco welke tijdens het Franse protectoraat is geïntroduceerd in deze stad.

Zoals bij zoveel Local Hideaways is ook deze Hideaway weer op een bijzondere manier tot stand gekomen. Jemima komt uit Groot Brittanië en ontmoette haar man Abdelali, van origine uit Fez,  in Frankrijk. Tijdens familiebezoeken aan Fez werd er toch steeds rondgekeken naar een geschikt huis en droomden zij beiden van een mooi verblijf in de oude stad. Ze hadden het plan al bijna laten varen totdat zij geattendeerd werden op het huidige Palais Amani. Het huis was geweest van een rijke koopman die hier leefde rond 1920 en katoen importeerde vanuit Manchester (de Marokkaans – Britse link was er toen al – een omen!), Jemima en haar man troffen het in 2006 compleet vervallen en met slechts nog 1 bewoner: een bewaker. Knopen werden doorgehakt en er werd gestart met een monsterproject…. het geruïneerde pand werd omgetoverd tot een waar paleis met 14 kamers, een prachtig groot dakterras, een restaurant, een overheerlijke spa/hammam en een betoverende binnentuin waarvan gelukkig de oude fruitbomen bewaard konden blijven.  In 2010 openden Jemima en Abdelali  de deuren van Palais Amani en waren de trendsetters op het gebied van ‘boutique chic’ in Fez aangezien er toentertijd nog geen vergelijkbare accommodatie in Fez aanwezig was. De kamers zijn zeer comfortabel en verschillen in grootte: classic rooms – luxury suites en exceptional suites. De laatste zijn dusdanig groot en privé dat je hier met een compleet gezin of bevriend stel jezelf kan settelen.

Wat is het hier aangenaam toeven en ik geef me eind van de middag over aan een heerlijke traditionele hammam behandeling gevolgd door een massage… pure weldaad en heerlijk bijkomen na alle indrukken van de stad! Het restaurant is helaas wat minder bezet deze avond waardoor de sfeer wat ontbreekt maar het eten is goed, het personeel supervriendelijk en ik kan me helemaal voorstellen hoe je hier op warmere avonden tafelt in de feeëriek verlichte tuin, zeker aanbevelingswaardig. De volgende dag zie ik dat een groot gedeelte van het personeel zich verzameld heeft in de salon waar zij Engelse les krijgen. Wat goed dat hier collectief aandacht aan besteed wordt en Jemima vertelt mij dat zij hier veel belang aan hecht: training van locale staf en vooral ook vrouwen een kans geven om zich te ontplooien! Mooi voorbeeld is ook dat tijdens de Ramadan als de zon na zonsondergang er gezamenlijk gegeten wordt en ook gasten kunnen aanschuiven voor een feestelijke maaltijd,  wat een mooie manier om te participeren in de Marokkaanse cultuur.

Voor mij is de tijd aangebroken om afscheid te nemen van Palais Amani en deze bijzondere stad, ik ben betoverd door Fez en hoop hier snel weer terug te komen… wie weet, of zoals de Marokkanen zeggen: In sha’Allah.

Contact